Яқин вақтгача Мовароуннаҳр кўчасида катта ўрик боғи бўлгани учун машҳур Мингўрик тепаликлари жойлашган эди. Бу жойда қадимги Мингўрик шаҳри жойлашган бўлиб, у Салар канали ёқасида қурилган. Уни майдони тахминан 35 гектар бўлган. Қулай карвон йўлидаги мавқеи ва Турк хоқонлигининг мустаҳкамланиши натижасида бу кичик қалъа йирик шаҳарга айланган.
V асрда Чоч эфталитлар томонидан забт этилган. Кейин VI асрда уларнинг давлати Сосонийлар ва Турк хоқонлиги томонидан босиб олинган. Шунда Чочнинг пойтахти Мингўрикка кўчирилган. VII-VIII асрларда бу ерда катта қурилиш ишлари олиб борилиб, минтақага "минг шаҳар мамлакати" деган ном берилган.
Шаҳар цитадель ва шаҳристондан иборат бўлган. Цитадель мустаҳкам девор ва миноралари билан баланд тепаликда қурилиб, шаҳарни устунлик қилган. Яқинда ҳукмдорлар саройи қадимги ибодатхона вайроналари устида қурилган. Сарой ичида диний заллар, яшаш хоналари ва олов ибодатхонаси жойлашган. Деворлар бой рангли нақшлар билан безатилган бўлиб, уларда маърифатли ҳаёт ва эпик воқеалар акс этган.
Шаҳристон 7,5 гектар майдонни эгаллаган. У ерда устахоналар, ҳунармандлар уйлари ва тангалар зарбхонаси бўлган. Маҳаллий усталар керамика, металли буюмлар ва тўқимачилик маҳсулотлари ишлаб чиқарган. Тошкент атрофида олтин, кумуш ва мис қазиб олиниб, Чоч тангалари зарб этилган.
Чоч нафақат деҳқончилик ҳудуди, балки муҳим савдо маркази бўлган. Унинг вакиллари дипломатик сафарларда қатнашганини Афросиёбда топилган девор нақшлари тасдиқлайди. Айрим манбаларга кўра, айнан Мингўрик Туроннинг афсонавий ҳукмдори Афросиёб яшаган жой бўлган.